Weblog van Erwin Papenborg

De stad Avignon is vooral bekend vanwege het ‘Palais des Papes’. Rond 1309 vluchtte de paus uit Rome vanwege de chaos, en werd in Avignon begonnen met de bouw van dit paleis. Het is een erg indrukwekkend gebouw, en het is zeker aan te bevelen om binnen een kijkje te nemen. Een groot deel van het gebouw is weliswaar gerestaureerd, maar toch zeker de moeite waard. Jasper moest alleen even doen alsof hij 7 jaar was, zodat hij gratis naar binnen kon.

Verder was in Avignon ook nog het theater festival bezig. Dit schijnt één van de grootste festivals in Europa te zijn, en dit festival duurt een hele maand (meestal rond de maand juli). In deze periode is in Avignon geen hotel meer vrij, en bruist de hele binnenstad van theather. Alle muren, paaltjes, deuren etc. zijn beplakt met affiches voor voorstellingen die op verschillende plaatsen in de stad vertoond worden. Daarnaast zijn er her en der straattheater voorstellingen. Het deed mij een beetje denken aan het Limburg festival wat binnenkort weer begint, maar dan veel grootser. Gecombineerd met het mooie weer, was dit volop genieten.

Tenslotte zijn we in de buurt van Avignon nog even naar de Pont Du Gard geweest. Dit wereldberoemde romeinse aquaduct moest natuurlijk ook nog even bezocht worden.

Het is nu wel tijd om toch ook wat stukjes over de vakantie te schrijven. In deze eerste post gaat het om de zogenaamde ‘Course Camarguaise’. 

De Course Camarguaises, ook wel Course a la Cocarde genoemd, is een Franse variant op het stierenvechten. Belangrijk aspect hierbij is wel dat de stier niet gedood wordt, zoals in Spanje gebruikelijk is. Het vrijlaten van de stier na een ‘course’ is ook een belangrijk onderdeel van de traditie, en het bewust pijnigen van de stier hoort niet bij het spel. 

Deze vorm van stierenvechten is erg populair in zuid Frankrijk, en wordt in diverse steden beoefend. In Arles wordt de oude Romeinse Arena hiervoor gebruikt, wat natuurlijk een bijzondere sfeer creëert. Bij de ‘Course Camarguaise’ worden 2 rozetten tussen de hoorns van de stier bevestigd worden, en de stierenvechters (meestal een stuk of 8 tot 10 jongens) moeten proberen deze te pakken. Hiervoor moeten zij dus vlak voor de stier langs lopen met de kans om gepakt te worden. Dit is allemaal erg spectaculair, en leuk om te zien. 

’s-Avonds weer in ons huisje aangekomen zetten we de TV aan, en op de Franse TV was een soort van zeskamp bezig (Inter-Villes) waarbij 2 steden het tegen elkaar opnemen. Ook hier zaten diverse spelonderdelen met stierengevechten in, alleen ging het er hier nog ruiger aan toe. In dit erg populaire spel werden diverse deelnemers geregeld op de hoorns genomen. 

Aangezien mijn ouders een nieuwe caravan hebben, moet deze natuurlijk eerst even uitgeprobeerd worden alvorens er mee naar Italie te gaan. Zoals wel vaker viel de keus op een boerencamping en ditmaal was dit bij camping SlootHook in Markelo.

Omdat Jasper vakantie heeft en dan vaker bij opa en oma gaat logeren, kwam het weekje camperen natuurlijk goed uit. Op zaterdag hebben we Jasper naar de camping gebracht waar de nieuwe caravan al keurig opgesteld stond.

De camping zag er netjes verzorgd uit en het weer was uitstekend. Jasper vermaakte zich meteen met de skelter en ondertussen dronken we even wat koffie. Voor ’s-avonds stond er een barbeque gepland (ja alweer één), alleen moest er nog even wat vlees bijgehaald worden. Opa, Jasper en ik gingen dus op de fiets naar de supermarkt in Markelo.

Tijdens deze fietstocht kwamen we langs een oude molen in Markelo die we konden bezichtigen (molen van Buursink). Met Jasper dus naar boven geklommen en hem een beetje uitgelegd hoe zo’n graanmolen werkt (voor zover ik het zelf begrijp). De molenaar beloofde Jasper nog dat hij dinsdag de molen zou laten draaien als er voldoende wind is.

Bij terugkomst werd de skottelbraai opgestookt om lekker te eten, waarna Irene en ik weer naar huis keerden.