Weblog van Erwin Papenborg

Op donderdagavond stond in Geleen het eerste optreden van Scott en Muriel gepland. In het programmablad werd gesproken over illusionisten die diverse grote prijzen gewonnen hadden, en de naam klonk mij toch enigzins bekend in de oren. Dit optreden wilde ik erg graag zien, en al vroeg in de avond zaten we met z’n drietjes klaar op de markt in Geleen.

Om kwart voor negen barste de regen echter los en deze bleef maar aanhouden. Hierdoor werd het optreden uitgesteld en zou zelfs afgelast worden als het niet snel droog werd. In plaats van onder een paraplu te zitten wachten, zijn we maar even naar mijn stamkroeg (Amadeus) gegaan om iets te drinken. Even later kwamen Bert en Nomi ook langs. Ook zij hadden het wel gezien met de regen. Blijkbaar begon iets later de show nog wel, maar daar hebben we dus niet veel meer van gezien.

Omdat ik Scott en Muriel toch graag wilde zien, stapten we op vrijdagmiddag in de auto naar Roermond voor een optreden bij het Outlet Centrum. Onderweg begon het weer flink te regenen en twijfelde ik of ik door moest rijden. De keuze werd gemaakt om het toch maar door te rijden, en achteraf gelukkig maar. De show werd namelijk onder een groot afdak van de kinderspeelplaats gegeven.

Ik verwachtte een serieuze goochelact, maar dit is meer een variete act. Diverse goocheltrucs mislukken op een hilarische manier en het duo weet in een rap tempo de lachspieren in beweging te krijgen. Daarnaast weten ze het publiek ook te boeien met een aantal serieuze trucs.

Tijdens deze show was ik ook eens de klos. Scott had mij al snel gevonden op de voorste rij (Stom natuurlijk) en liet me een ballon opblazen. Bijzonder aan deze ballon was dat deze niet gewoon op te blazen was, en nadat ikzelf en anderen een poging gewaagd hadden, lukt het hemzelf natuurlijk wel (met stiekem een andere ballon).

Vervolgens werd nog een toeschouwer doorgezaagd waarna Scott aan hem vroeg hoe laat het was. Deze toeschouwer keek naar zijn pols, maar geen horloge! Meteen ging bij mij een belletje rinkelen, en ja hoor! Ook ik was mijn horloge kwijt. Scott liep ondertussen op het podium met een hele collectie horloges van toeschouwers te wapperen, inclusief de mijne.

Op woensdagmiddag waren er in Vaals 2 optredens achter elkaar gepland die ik beide nog niet gezien had. Eerst was er een optreden van Skate Naked en aansluitend Abigail Collins.Bij Skate Naked liepen twee Britse kerels in een tanga slip rond en haalden wat acrobatische toeren uit. Hierbij draait het grotendeels om de (sexueel getinte) grappen van het tweetal naar elkaar en naar het publiek. De grappen vlogen in een hoog tempo voorbij waarbij er veel interactie met het publiek was. Dit zorgde voor een zeer vermakelijke show waar ik met veel plezier naar gekeken heb. Voor kinderen was deze show alleen wat minder interessant omdat de heren engels spraken en de humor meer op volwassenen gericht was.

Abigail Collins als Madame ChouChou begon een kwartier voor aanvang al te pushen dat ze wou beginnen. Ze begon haar optreden met wat hoepels waarbij ze met name interactie zocht met een aantal heren in het publiek. Hier probeerde ze wat grappen mee te maken, maar het geheel sprak mij niet echt aan. Ze maakte op mij een nogal hyperactieve indruk en zowel de act met de hoepels als de grappen die ze probeerde te maken konden mijn aandacht niet vasthouden. Na 15 minuten ben ik dus maar weer in de auto gestapt om naar huis te gaan.

Gisteren is het Limburg festival weer begonnen. Een week lang zijn er dan diverse optredens (straattheater) op verschillende lokaties in Limburg.

Op de markt in Geleen traden gisteravond The Incredible Jashgawronsky Brothers op. Dit clowneske drietal uit Armenie maakt muziek op veelal zelf gemaakte instrumenten. De muziek klonk erg goed, maar de rest van de voorstelling vond ik niet erg indrukwekkend.

Vanmiddag was de beurt aan een optreden van Aya in Urmond. Deze groep had een heel bijzondere voorstelling rond kristallen ballen. De show omvatte aspecten van pantomime en jongleren maar valt echter niet in een bepaalde hoek te plaatsen. In het programmablad van het Limburg Festival wordt gesproken over visuele poezie, en na het zien van de show kan ik me daar wel iets bij voorstellen. Deze show moet je gewoon zien!