De laatste jaren kwam onze caravan eigenlijk niet meer de garage uit, en gingen we met vakantie meestal naar een huisje ergens in Frankrijk. Ook voor de komende jaren lijkt het erop dat we de caravan niet meer gaan gebruiken, en omdat deze nogal veel ruimte in beslag neemt, moest de caravan de deur uit.

De caravan was al dusdanig oud, dat ik voor mezelf al bepaald had dat deze zelfs voor niets weg mocht. Na lang twijfelen had ik eindelijk een advertentie op marktplaats gezet, en het wachten begon op biedingen. Dezelfde dag nog reageerden diverse mensen met vragen over minimum prijzen, waaronder ‘Harrie oet Mestreech’.

Mijn aanpak was om gewoon een aantal dagen/weken aan te kijken hoe het zou lopen, om vervolgens een keuze te maken. De biedingen liepen echter al snel op, en na een paar dagen belde ‘der Toni aus Frankfurt’. Ik stond net op het punt om het hoogste bod te accepteren, en Toni ging daar nog eens overheen. Toni en de kinderen hadden namelijk al eerder een Esterel gehad, en wilden er dolgraag weer één hebben. Gevolg was dat Toni met de hele familie naar Limbricht kwam (3 uur rijden!) om vervolgens de Esterel mee te nemen naar Duitsland. Hier moest hij ook nog eens een paar honderd euro registratiekosten betalen, zodat het voor hem toch wel een dure caravan werd.

Wij hebben in ieder geval weer ruimte in de garage.